Als verhuurder wil je natuurlijk zekerheid over de financiële betrouwbaarheid van je potentiële huurder. Het is dan ook gebruikelijk om naar bewijs van inkomen te vragen. Hierbij kan gedacht worden aan loonfiches of, in het geval van zelfstandigen, een bewijs van inkomsten uitgegeven door hun boekhouder. Het inkomen geeft een indicatie of de huurder in staat zal zijn om de huurprijs maandelijks te betalen.
Naast inkomen, is het ook redelijk om te informeren naar de huidige woonsituatie van de kandidaat. Je wilt bijvoorbeeld weten of deze al andere eigendommen huurt of bezit. Dit kan relevant zijn voor het inschatten van hun verantwoordelijkheid en ervaring met het huren van een woning.
De identiteit van de kandidaat-huurder controleren is een logische stap. Een kopie van de identiteitskaart kan gevraagd worden om zeker te zijn van wie je de woning verhuurt. Dit helpt ook bij het opstellen van een correct huurcontract. Echter, hierbij dien je als verhuurder de regels van de privacywetgeving te respecteren.
Wat je echter niet mag doen, is discrimineren. Vragen over persoonlijke levenssfeer, zoals gezinssamenstelling, seksuele oriëntatie, religieuze overtuigingen, politieke voorkeur en etnische afkomst, zijn niet toegestaan. Deze informatie heeft geen invloed op het vermogen van de kandidaat om te voldoen aan de huurverplichtingen en mag dus de beslissing niet beïnvloeden.
Evenmin is het toegestaan diepgaand te informeren naar de gezondheid van de kandidaat-huurder. Dit valt onder de noemer 'gevoelige persoonsgegevens' en is bij wet beschermd. Het stellen van vragen over dit onderwerp kan als discriminatoir beschouwd worden en is dus uit den boze.
Belangrijk om te vermelden is dat het in België niet is toegestaan om een borg te vragen die hoger is dan drie maanden huur. Ook het vragen naar een bankwaarborg, waarbij de huurder een bedrag vastzet op een rekening, mag maar ten hoogste drie maanden huur bedragen.
Naast het financiële aspect hebben verhuurders vaak de neiging om informatie te verzamelen over het gedrag van potentiële huurders. Het is gebruikelijk om referenties te vragen van eerdere verhuurders. Deze getuigenissen kunnen helpen een beeld te vormen van hoe de huurder in het verleden is omgegaan met het huren van een eigendom.
Het internet en social media spelen tegenwoordig een grote rol in informatieverschaffing. Sommige verhuurders zijn geneigd om online een achtergrondcheck te doen. Hoewel dit niet bij wet verboden is, bevindt het zich wel in een grijs gebied. Privacy speelt hier weer een grote rol en als verhuurder moet je voorzichtig zijn met hoe je deze informatie verkrijgt en gebruikt.
Een ander deel van het verhuurproces is het selecteren van kandidaten. Hoewel het logisch lijkt om de meest geschikte kandidaat te kiezen, moeten verhuurders oppassen dat ze zich niet schuldig maken aan discriminatie. Transparantie in het selectieproces kan bescherming bieden tegen aanspraken van discriminatie. Het is daarom nuttig om criteria op te stellen die objectief en rechtvaardig zijn en waar alle kandidaten aan moeten voldoen.
In het kader van dit alles is het ook belangrijk om te benadrukken dat de verhuurder zich aan de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) moet houden. Persoonsgegevens moeten volgens de regels van de AVG behartigd worden en met de nodige zorgvuldigheid behandeld. Als verhuurder moet je kunnen aantonen dat je de gegevens van de kandidaat-huurder niet langer bewaart dan noodzakelijk en dat de informatie veilig wordt opgeslagen.
Het opstellen van een waterdicht huurcontract is een andere cruciale horde. Een professioneel contract waarin rechten en plichten van beide partijen staan omschreven, biedt zekerheid en voorkomt latere misverstanden. Hier komen vaak de persoonsgegevens aan bod die eerder in het proces verzameld zijn. Het is daarom van bel
ang dat je als verhuurder nauwgezet omgaat met deze gegevens.
Tenslotte, mochten er geschillen ontstaan tussen huurder en verhuurder, dan kan men altijd beroep doen op de vrederechter. Indien een verhuurder te ver is gegaan in zijn vragen of eisen, of als een kandidaat-huurder vindt dat hij onrechtmatig behandeld is, dan is de vrederechter de aangewezen instantie om een vonnis te vellen.
Het is een fijne lijn tussen genoeg informatie verzamelen om een goed geïnformeerde keuze te maken en het respecteren van de privacy van een ieder. Voor verhuurders is het zaak om altijd een balans te vinden tussen bescherming van hun eigendom en het naleven van de wetgeving. Met deze kennis over wat je mag vragen aan een kandidaat-huurder in België, ben je nu goed uitgerust om als verhuurder een transparant en eerlijk verhuurproces te voeren.
